Een fusie met Castricum, Heiloo en Bergen klinkt misschien als een oplossing. Groter worden, sterker staan, efficiënter werken. Maar laten we eerlijk zijn: wat betekent dit écht voor Uitgeest?
De problemen waar gemeenten tegenaan lopen, zoals het ravijnjaar dat nu richting 2028 schuift, verdwijnen niet door een fusie. Tekorten worden niet opgelost, ze worden gedeeld. En vaak betekent dat dat kleinere kernen, zoals Uitgeest, meebetalen aan problemen elders.
Daarnaast raken we iets veel belangrijkers kwijt: invloed. In een grotere gemeente wordt de stem van Uitgeest kleiner. Besluiten worden verder van onze inwoners genomen en de focus verschuift al snel naar de grotere kernen.
En laten we niet vergeten: we werken ambtelijk al samen binnen de BUCH. Veel voordelen van schaalvergroting zijn dus al benut. Wat blijft er dan over?
De realiteit is simpel: een fusie is geen wondermiddel. Het lost financiële problemen niet op, maar vergroot ze mogelijk. En het kost ons lokale zeggenschap.
Groot is niet per definitie beter. Voor Uitgeest moeten we vooral kijken naar wat werkt, en dat is niet automatisch een fusie.
Over de auteur
