We zijn in Nederland compleet knettergek aan het worden.
Kijk naar Dordrecht, waar 580 opvangplekken worden gerealiseerd. Maar het blijft niet bij grote steden. Ook in het kleine Uitgeest moeten er 254 opvangplekken komen. Een dorp, vele malen kleiner, en toch zo’n enorme opgave. Knettergek.
Besef wat dat betekent. Hoeveel jongeren hadden daar niet kunnen wonen? Hoeveel starters zitten tot hun 30e of zelfs 35e nog thuis? Dit is die verloren generatie.
En terwijl we voor onze eigen jongeren geen huizen kunnen bouwen, kan er blijkbaar wel razendsnel een AZC worden neergezet. Regels lijken ineens flexibel. Waar een woning niet eens aangesloten kan worden op het energienet, wordt voor een AZC een uitzondering gemaakt.
Bijzonder provinciaal landschap? Er lijkt weinig bijzonders meer aan als dit zomaar kan.
Het systeem piept en kraakt. Mensen voelen zich niet gehoord.
Misschien heet dat populisme. Maar als luisteren naar inwoners populisme is, dan is het misschien gewoon realisme.
Over de auteur
